Αν θέλουμε να εκτελεστεί μια ακολουθία εντολών, μόνον εφόσον πληρείται μία συγκεκριμένη συνθήκη, τότε χρησιμοποιούμε τη δομή επιλογής if (AN) με τη συνθήκη την οποία θέλουμε να ελέγξουμε. Αν η συνθήκη είναι αληθής, τότε το σύνολο των εντολών που περιέχονται στη δομή if, θα εκτελεστεί, αλλιώς η ροή του προγράμματος θα προσπεράσει τη δομή if και θα συνεχίσει από το τέλος της if.

if <συνθήκη ελέγχου>:
    # γράψε τις εντολές της if εδώ
# εντολές

Παράδειγμα
# πρόγραμμα εμφάνισης της απόλυτης τιμής ενός ακεραίου αριθμού
a=int(input(‘Δώσε ένα ακέραιο αριθμό ‘))
if a<=0:
    a=(-1)*a
print a

Αν ανάλογα με την αποτίμηση μιας συνθήκης θέλουμε να εκτελεστούν διαφορετικές εντολές, τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη δομή επιλογής if…else (AN…ΑΛΛΙΩΣ). Αν ισχύει η συνθήκη (True), θα εκτελεστεί το μπλοκ εντολών της if, αλλιώς, αν δεν ισχύει (False), θα εκτελεστεί το μπλοκ εντολών της else.

if <συνθήκη ελέγχου>:
    #γράψε τις εντολές εδώ
else:
    #γράψε τις εντολές εδώ

Παράδειγμα
# πρόγραμμα εμφάνισης μηνύματος αν μπορείς να ψηφίσεις
a=int(input(‘Δώσε ηλικία ‘))
if a<18:
    print “Είσαι ανήλικος, δεν μπορείς να ψηφίσεις”
else:
    print “Είσαι ενήλικος, μπορείς να ψηφίσεις”

Η Python προσφέρει τη δυνατότητα για σύνταξη σύνθετων δομών επιλογής με τη χρήση της εντολής elif. Η σύνταξη είναι ως εξής:
if <συνθήκη>:
    <εντολές>
elif <συνθήκη2>:
    <εντολές_2>
else:
    <εντολές_3>

Παράδειγμα
# πρόγραμμα ρύθμισης θερμοκρασίας κλιματιστικού

temperature = int(input(“Ποια είναι η θερμοκρασία του δωματίου σε βαθμούς Κελσίου; “))
if temperature >= 32:
     print “Άνοιξε την ψύξη του κλιματιστικού και ρύθμισε τη θερμοκρασία”
elif temperature <= 16:
    print “Άνοιξε τη θέρμανση του κλιματιστικού και ρύθμισε για οικονομία τη θερμοκρασία”
else:
    print “Η θερμοκρασία είναι καλή δε χρειάζεται ακόμη να ανοίξεις το κλιματιστικό”
print “τέλος”